ตะหงิดๆ แล้วก็ไปลงเอาที่ผมบนหัว คือเกิดอาการไม่มีความพึงพอใจในผมของตัวเองขึ้นมา ซึ่งหลังจากมองหน้าตัวเองในกระจกอยู่ 2-3 วันแล้วก็ตัดสินใจว่า เอาล่ะวะ ตัด!! และผลลัพธ์ก็คือ แหว่ง!!  ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เกินความคาดหมายเท่าไรนัก

 คำถามคือ รู้แล้วตัดทำไม และทำไมจึงอยากตัด

คำตอบนี้มากระจ่างเมื่อไปถึงร้านตัดผมและได้เสวนากับช่าง

หลังจากที่ผมแหว่งแล้ว แน่นอนว่าหมอที่จะรักษาเราได้คือช่างตัดผม ในรายของผู้เขียนนี้พอช่างเห็นหน้าเขาก็หัวเราะ  แล้วทักอย่างกันเองว่า

“แหม คุณมาทีไรผมแหว่งทุกที แต่ก็ดีค่ะ ถ้าคุณไม่มีปัญหา ช่างก็ไม่ได้พบหน้าคุณเท่านั้นเอง”
    

จากนั้นเราก็คุยกันโฉงเฉง ทำให้ได้รับรู้ว่าเจ้าอาการไม่พอใจกับผมของตัวเองนี้เป็นกันไม่น้อย แถมอาการรดังกล่าวนั้นจะเกิดขึ้นแบบ “จี๊ด” แหม เป๊ะเลย เพราะผู้เขียนนั้นมีอาการแปลกๆ มาพักหนึ่งแล้ว คือเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่สวยทั้งที่ก็ไม่สวยมาแต่เกิด แต่หลายวันนั้นมันให้หงุดหงิดใจ มองหน้าตัวเองในกระจกก็รู้สึกว่าผมไม่รับกับใบหน้า อันที่จริง ผมมันก็ยาวของมันไปตามธรรมชาติ แต่หน้าเรามันแก่ขึ้นเองต่างหาก เอาเถอะ เอาเป็นว่าพอมองไปมองมา ความไม่พอใจในผมของตัวเองก็ใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดแตกหักในวันหนึ่ง