ขณะนี้ลูกค้าต่างประเทศที่ปกติจะบินเข้ามาซื้อของไปจำหน่ายได้สอบถามถึงสถานการณ์ในไทยเข้ามามากขึ้น ซึ่งผู้ประกอบการส่วนใหญ่ได้ติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด หากมีความรุนแรงเกิดขึ้นถึงขั้นก่อจลาจลหรือมีการปิดสนามบิน เหมือนที่ผ่านมาก็พร้อมที่จะส่งสัญญาณไปยังคู่ค้าว่า อย่าเพิ่งเข้ามาในช่วงที่มีเหตุการณ์ความรุนแรง  ซึ่งเราเฝ้าภาวนาอย่าให้มีเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้น เพราะจะกระทบต่อการค้าส่งเสื้อผ้าในประเทศ รวมถึงกระทบต่อลูกค้าและนักท่องเที่ยวต่างประเทศที่จะมาช็อปปิ้ง หรือซื้อของไปขาย

นายคมสรรค์ กล่าวว่าจากข้อมูลหลายฝ่ายอาทิ สภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ(สศช.) สถาบันพัฒาอุตสาหกรรมสิ่งทอได้วิเคราะห์มูลค่าตลาดค้าส่งเสื้อผ้าสำเร็จรูปในประเทศของไทยแต่ละปี โดยวิเคราะห์จากห่วงโซ่อุปทาน(ซัพพลายเชน)ที่เกี่ยวข้องมีมูลค่ารวม 60,000-70,000 ล้านบาท/ปี ภาพรวมในเวลานี้ผลจากการเปิดเสรีทางการค้า(เอฟทีเอ)ในหลายกรอบโดยเฉพาะอย่างยิ่งภายใต้กรอบเอฟทีเออาเซียน-จีนมีผลให้ผู้ค้าเสื้อผ้าของไทยได้ไปตัดล็อตสินค้าที่โรงงานในจีนได้โละสต๊อกขายในราคาถูกเพื่อนำมาจำหน่ายในไทยเพื่อทำกำไรมากขึ้น ซึ่งด้านหนึ่งทำให้ผู้ค้าเสื้อผ้าของไทยมีทางเลือกมาก แต่ในอีกด้านหนึ่งยอมรับว่าได้ส่งผลกระทบต่อผู้ประกอบการโรงงานผลิตเสื้อผ้ารายย่อยของไทยที่ต้องพึ่งการขายสินค้าให้กับผู้ค้าย่านโบ๊เบ๊ ประตูน้ำที่มีหน้าร้านในการขายสินค้า ซึ่งความอยู่รอดของโรงงานที่ไม่มีหน้าร้านจำหน่ายของตัวเองในแต่ละรายคงขึ้นอยู่กับจะปรับตัว หรือปรับกลยุทธ์ในการแข่งขันอย่างไร

อย่างไรก็ดีจากการเปิดเสรีในอีกหลายกรอบ เช่น เขตการค้าเสรีอาเซียน(อาฟต้า) ที่อัตราภาษีนำเข้าสินค้าระหว่างกันได้ลดลงเป็น 0-5% ขณะนี้ได้ส่งผลดีทำให้ผู้ประกอบการค้าส่งและค้าปลีกเสื้อผ้าของไทยในกลุ่มที่มีแบรนด์เนม และดีไซน์ของตัวเองสามารถส่งออกไปยังประเทศเพื่อนบ้านได้มากขึ้นโดยเวลานี้มีผู้ประกอบการค้าขายเสื้อผ้าจากสิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ และเวียดนามได้บินเข้ามาซื้อสินค้าจากไทยไปจำหน่ายมากขึ้น ประเมินได้ว่าจากนี้ไปจะทำให้ตลาดส่วนนี้ขยายตัวปีละไม่ต่ำกว่า 5-10%

ขณะเดียวกันในกลุ่มผู้ประกอบการในโครงการสตรีท แฟชั่น รันเวย์มีแผนที่จะรุกตลาดเพื่อนบ้านอย่างต่อเนื่อง โดยอยู่ระหว่างการเตรียมแผนเพื่อออกไปโรดโชว์ และเจรจากับคู่ค้าในประเทศเพื่อนบ้าน ในการจัดตั้งร้านจำหน่ายเสื้อผ้าแบรนด์เนมไทยในห้างสรรพสินค้า หรือในโมเดิร์นเทรดของประเทศเพื่อนบ้านที่มีศักยภาพทั้งทำเลที่ตั้ง และจำนวนผู้จับจ่ายใช้สอย ลักษณะคือการจำหน่ายเสื้อผ้าแบรนด์เนมไทย 10-20 แบรนด์ในร้านเดียวกันโดยเบื้องต้นมีเป้าหมายการจัดตั้งในพม่า เวียดนาม ซึ่งจะได้เจรจากับคู่ค้าในโอกาสต่อไป